Ezkila kapitaina

XVI. mendearen bigarren hamarkadan, Pedro de Agirre izeneko kortsario donostiar bat ezagun  egin zen. Campanario ezizenez ezagutzen zuten, eta kortsarioa ez ezik, pirata errukigabea zela diote!

XVII. mendean Donostia portu kortsario garrantzitsua izan zen. Kondaiarak dioenez, hainbat herrialdetako ontziek, Donostiara gerturatzeko beldurra izaten zuten.

Campanariok kargu publiko edo ofizal bat eskuratzeko aukera izan zuen (kortsarioek hala egin ohi zuten), baina uko egin zion, honekin Espainiako erregeak emaniko ohore eta babes sozial zein ekonomikoei muzin eginez.

Barku mordoa abordatu eta bereganatua da Campanario bere bizitzan!  Adibidez, 1624.urtearen inguruan, Campanario kapitainak eta berarekin batera ibiltzen zen Juan de Zuaznabarten gizonek Holandako bandera zuten 30 barkurekin egin zuten. Emaitza: Hiru barku berentzat lortu zituzten. Hori nahikoa ez, eta bi ordutara beste barku holandar batekin topo egin zuten, hau ere abordatu eta bereganatuz. Handik 4 edo 5 egunera, Frantziako portu batera iritsi, eta bertan topatu zituzten beste hiru edo lau barku holandar abordatu zituzten.

Bretainiako Conquete portuan ere bere sinadura utzi zuen kortsario donostiarrak. Hemen, frantziar erregearen patatxe edo barku bat lapurtu zuen frantziarren haserrea eraginez. Ardoa zeramaten ontziak ziren harrapakinik preziatuenak, eta frantziako erregeak ardo asko zeraman bertan! Gure Campanariok bazekien festa ere egiten, nola ez!

Hain zen txikia bere itsasontzia, ezinezkoa zitzaiela etsaiei  hau jo eta kaltetzea. Bere presentziaren abisu soilak izua eragiten zuela diote garai hartako kronikaek. Bere itsaskideak abenturazale hutsak ziren eta Donostiako merkatarien intereseko kargei ere eraso egin izan zien. Lurreko jauntxo hauek bere aurkako kanpainak abiatu zizuten bere ospea zikindu asmoz. Halere, badira herritar xeheek bereganako konplizitate handia zutela erakusten duten istoriak.

Behinola, arrantzale batzuek, barku frantziar bat beren atzetik zebilela jakinarazi zioten larrituta. Dudarik gabe, Rocheleko patatxearen helburua Camapanario zigortzea zen. Honek ahal bezala lagundu zien arrantzaleei.

Eta hauxe da gure itsaskide berri honen atzean dagoen oinarri histoirikoaren zati bat.

Urte osoan Pedro de Agirre Campanariok bazuen bere gotorlekua, Belisa izeneko irla. Ezkila kapitainak ere badu berea: Santa klara uhartea. Ezkila da Piraten Aste Nagusiaren kapitaina, eta bera da mugimendu osoak bultzatzen dituen balore finkoak pertsonifikatzen dituen figura: Euskalduna, feminista, Donostiako eta Euskal Herriko jai herrikoi eta partehartzaileen bultzatzailea, eta ama lurraren maitalea.

Abordatzeko garaian berak adieraziko digu norabidea, itsaontzi pirata guztiek zuten kanpai hotsarekin. Beraz, adi lagunak aurten kanpai hotsa entzuten duzuenean… Abant, Donotia abordatzera!